به نام خدای زیبا

و به نام خدای خالق و دوستدار زیبایی ها

و اینک ما آمده ایم.

جمعی کوچک اما با اهدافی بزرگ و آرمانی سترگ.

آمده ایم با اهدافی همچون: اطلاع رسانی شفاف، ارتقاء دانش فنی، آشنایی با تاریخچه صنعت سرامیک ایران و جهان، آشنا کردن مصرف کننده با دنیای متنوع تولیدات سرامیکی، بالا بردن توقع مصرف کننده، آشنایی با راهکارهائی جهت کم کردن هزینه های تولید و بهبود کیفیت تولید، شناسایی و ایجاد فرصت های جدید شغلی، انتقال تجربیات غنی و بی بدیل، خصوصاٌ تجربیات غیر مکتوب، بررسی آثار و تبعات مثبت و منفی جهانی شدن… و خلاصه آمده ایم با هدف پیوند، پیوند دلها، دلهائی عاشق تولید و هنر و فرهنگ، پیوند منطقی گذشته با حال و آینده، پیوند سنت با مدرنیسم، پیوند ایران با جهان.

آمده ایم تا نوجوانان و جوانانمان را با امکانات بالقوه و بالفعل وطنمان (اعم از مادی و انسانی) آشنا ساخته و امید به زندگی در آنان را افزایش دهیم.

آمده ایم تا پیران با تجربه مان را بر اثر ممارست و تلاش بی وقفه در پشت چرخ های سفالگری و پای کوره های پخت، اندوخته های گرانسنگی را صاحب گشته اند، متقاعد سازیم تا با توسل به تکیه کلام قدیمی" فوت کوزه گری" مانع از انتقال اندوخته های خود به نسل جدید نشوند. چه بسیار فنون و علومی که به خاطر نگرشی خاص در سینه های بزرگانی همچون شیخ بهایی و دیگران به زیر خاک رفته و برای همیشه مدفون گشته است.

ما جمع کوچک فصلنامه الماس ضمن آنکه جهانی می اندیشیم، اما معتقدیم که باید بومی و ایرانی عمل کنیم. ضمن آنکه توانمندی های فرهنگ، هنر، سنت و تاریخ چند هزار ساله خودمان را در نظر داریم و به آن ارج می نهیم، اما هنر نزد ایرانیان است و بس را قابل طرح وصحیح نمی دانیم و معتقدیم همه چیز را همگان دانند و همگان هنوز به دنیا نیامده اند. به همین منظور بخشی از نشریه را جهت آشنایی با صنعت چینی و سرامیک و سفال ملل مختلف جهان، اختصاص داده ایم.

ما انحصار را در هیچ زمینه ای اعم از هنری، اقتصادی، فرهنگی، سیاسی و… قبول نداریم و انحصار را عامل انحطاط می دانیم.

جمع ما با سه تعهد راست گویی،امانت داری و وفای به عهد پا به عرصه فعالیت مطبوعاتی گذاشته است.

ما در مقابل خوانندگان و مخاطبان نشریه، خود را متعهد به اطلاع رسانی صادقانه و شفاف می دانیم و متعهد هستیم امانت دار این عرصه باقی بمانیم.

دوست داریم همچون الماس خالص ترین و شفاف ترین باشیم. از کسی انتظار مداحی و ستایش نداریم، که آن را عملی مذموم می دانیم و در عوض دوست داریم که همه خوانندگان و مخاطبان، از نشریه الماس صریح و بی محابا انتقاد کنند. تا خالص شویم.

دوست داریم در این عرصه، رقبایی قوی داشته باشیم و صادقانه حاضر به همکاری با آنان هستیم و با حضور آنها جای خود را تنگ نمی بینیم و دست آنها را جهت همگامی و همراهی می فشاریم.

تنگ نظر نیستیم، خود کوچک بین نیستیم، و خود بزرگ بین نیز نخواهیم بود. واقع بین هستیم و مثبت اندیش. دنیا را تیره و تار نمی بینیم و آن را برای خوانندگان تیره و تار نشان نمی دهیم.

دنیا، انسان ها و اشیاء را آنچنان که خدا زیبا و شکیل و رنگی آفریده است، به همان شکل می بینیم و به همان صورت به خوانندگان نشریه منعکس می نمائیم.

آمده ایم تا ضمن ارج نهادن به تولید کنندگان پرتوان ظروف چینی ایرانی، آنها را با خطرات سیل تجارت جهانی و آسیب های عدم توجه به کیفیت و قیمت آگاه سازیم. آمده ایم تا ضمن سپاسگزاری از زحمات اساتید محترم رشته مواد و سرامیک در دانشگاه های تبریز، علم و صنعت، انستستوی شیشه و سرامیک مرند و… در حد امکاناتمان، آنها را از خبرهای سرامیکی جهان مطلع سازیم.

آمده ایم تا ضمن شناختن و شناساندن تاریخ چند هزارساله ملت خودمان، به بررسی علل عقب افتادگی در زمینه های مختلف فنی، علمی، پژوهشی و آموزشی… بپردازیم.

آمده ایم تا ضمن شناخت تاریخ و فرهنگ و توانمندی های سایر ملل جهان با علل پیشرفت اعجاب بر انگیز ملت هایی چون ژاپن، مالزی و چین آشنا شویم.

چون اعتقاد داریم در شرایط کنونی در کمتر زمینه ای در جایگاه شایسته خود قرار داریم.

برای ملتی که در تاریخ طولانی خود سابقه بت پرستی ندارد، و هیچ هیچ بنای تاریخی آن به روش برده داری و به دست بردگان ساخته نشده است. برای ملتی که از همه گونه امکانات و معادن و ذخائر خدادادی بهره مند است، برای ملتی که در مقابل یک درصد جمعیت دنیا، از 9% نفت و 17% گاز دنیا بهره مند است و دارای معادنی غنی چون مس، زغال سنگ، طلا، اورانیوم، فیروزه، سنگ های ساختمانی به رنگ های مختلف و بی بدیل می باشد، داشتن چند میلیون نفر تحت پوشش سازمان های خیریه، زیبنده و شایسته نیست.

بیاییم مرهمی باشیم بر زخمی، دوایی باشیم بر دردی، لباسی باشیم بر تنی، آرامشی باشیم بر خاطری پریشان و زخمه ای باشیم بر تار دلی تا نغمه خوشی بنوازد و نه زخمی باشیم بر تنی.

بیاییم از هر قومیتی (اعم از ترک، کرد، فارس، لر، عرب و بلوچ) و هر دینی (اعم از مسلمان و مسیحی و یهودی و…) وپیرو هر کیش و مذهبی که هستیم، جهت آبادی و آبادانی و سربلندی کشور عزیزمان ایران از پیر و جوان دست به دست هم داده وبا صدای رسا و بلند بخوانیم:

دست در دست هم نهیم به مهر         میهن خویش را کنیم آباد