|
ا
شيشه زباله نيست
با
گسترش سريع شهرها و افزايش پسماندها، بر مشكلات شهر و هزينههاي حمل و
نقل و دفع
اين
پسماندها افزوده شده و آثار جانبي آن را بر محيطزيست و سلامت بشر
ميتوان
مشاهده كرد.
پسماندهاي
حاصل از فعاليتهاي انسان، سالها طول ميكشد تا تجزيه شيميايي و
فيزيكي شوند، به همين علت متخصصان بر اين تلاشاند كه ضمن استفاده
مطلوب از اين
منابع، بتوان به طور بهينه و بدون بر هم زدن نظم حياتي آن را به طبيعت
بازگردانند.
شيشه
يكي از مواد قابل بازيافت
است كه در صورت بازيافت ميتواند اولاً
صرفهجويي در استفاده از مواد خام را دربرداشته باشد، ثانياً به
صرفهجويي در مصرف
انرژي منجر
ميشود.
نزديك به 4000 سال قبل از ميلاد مسيح، شيشه بيشتر به صورت
دانههاي تزئيني در خاورميانه مورد استفاده قرار ميگرفت.
1550
سال
قبل از ميلاد مسيح، ظرفهاي شيشهاي رنگي جهت پخت و پز و نوشيدن
استفاده ميشدند. همراه با انقلاب صنعتي، ساخت شيشه
در مقياس بزرگ شروع
شد كه
اوج
آن ظرفهاي شيشه در قرن20 بوده ولي امروزه قيمت آن ارزانتر و مصرف آن
بيشتر است
و
براي بستهبندي، توليد مواد و استفاده در پنجره و كاربردهاي متنوع
ديگري استفاده
ميشود.
بازيافت
شيشه دلايل زيستمحيطي، اقتصادي و فرهنگي مهمي دارد. كيفيت بازيافتي
شيشه شبيه كيفيت شيشهاي است كه از ابتدا توسط مواد خام اوليه ساخته
شده است. شيشه
ميتواند
بدون اينكه از كيفيت آن كاسته شود، بازيافت شود.
به طوريكه
هر بطري شيشهاي ميتواند تا
15 بار در چرخه بين توليد و مصرف مورد
استفاده مجدد قرار گيرد.
بازيافت شيشه مقرون به صرفه است و قيمت مصرف آنرا كاهش
ميدهد. بازيافت شيشه به ذخيره انرژي منجر ميشود و موجب حفظ محيطزيست
نيز
ميگردد.
استفاده
از شيشه بازيافتي سبب ذخيره صدها هزار تن ماده خام اوليه در هر سال
ميشود كه
اين كار نياز به استخراج ماده خام را كاهش ميدهد و به حفظ زيبايي
مناطق
اطراف شهرها منجر ميگردد. از طرفي باعث اشتغالزايي نيز ميشود.
به ازاي هر
تن توليد شيشه نو از ماده خام اوليه 8/27 پوند آلودگي، توليد ميشود
كه
بازيافت شيشه اين مقدار را
20-14 درصد
و
مصرف انرژي را
به 32-25 درصد كاهش
ميدهد و ميتوان
به ازاي هر تن شيشه بازيافتي
9 گالن نفت ذخيره ميشود.
اما
شيشههايي كه قابل بازيافتاند، شامل تمام بطريهايي به رنگ سبز،
قهوهاي كه در
آنها ماءالشعير، نوشابه، آب، آب معدني ريخته ميشود و تمام ظروف دهانه
گشاد شيشهاي
و
ظروف حاوي چاشني ميشود.
شيشههايي
كه غيرقابل بازيافتاند شامل: شيشه شكسته پنجره، شيشه شكسته جلو
اتومبيل، ظرف سفالي پيركس، ظروف شيشهاي براي زيبايي، لامپ روشنايي يا
لوله
فلورسنت، شيشههاي آزمايشگاهي و طبي، آينه و شيشههاي لعابي مانند
كريستال و شيشه
تلويزيون.
مهمترين
مرحله و شايد پرهزينهترين مرحله در بازيافت شيشه از زبالههاي شهري،
جداسازي شيشه براساس رنگ، مخلوط زبالههاست، بنابراين توصيه ميشود
شيشهها در محل
توليد توسط شهروندان جدا شوند و در حد امكان برچسب و در روي بطريهاي
شيشهاي از
آنها جدا شوند و براي استفاده مجدد قرار بگيرند كه البته
بايد اطمينان حاصل كرد كه
براي نگهداري مواد سمي و خطرناك استفاده نشده باشد.
در
زبالهها ميتوان بطريهاي سالم شيشهاي زيادي را پيدا نمود. غالب اين
بطريها را شيشههاي كوچك كه مقاومت آنها در مقابل شكنندگي بيشتر از
بطريهاي عمومي
بزرگ است، تشكيل ميدهند، اما با
اين حال برخي از افراد به علت عدم آگاهي ارزش
اقتصادي بطريهاي
بزرگ و يا هر علت ديگر، گاهي اوقات بطريها را روي زبالهها
مياندازند كه در كنار بطريهاي كوچك موجود در زباله جمعآوري ميشوند.
1-
طراحي سطلهاي چند قسمتي به طوريكه هر قسمت آن مخصوص يك نوع زباله
باشد.
2-قرار دادن سطلهاي مخصوص جمعآوري شيشه در مغازهها و مراكز توليد
شيشه
3-قراردادن سطلهاي مخصوص جمعآوري شيشههاي نوشابه، شيشه شير،
ماءالشعير
و... در مدارس
4-آموزش چهره به چهره شهروندان بهخصوص خانمهاي خانهدار در
نحوه جمعآوري شيشهها
5- استفاده از
تبليغات
تلويزيوني براي آموزش به
افراد
بازيافت
-
پري دهقانپور:
http://www.hamshahri.org/News/?id=21167
|
